Wsparcie na starcie

W czerwcu Ministerstwo Zdrowia ogłosiło zakończenie oceny wniosków złożonych w ramach naboru do inwestycji D2.1.1 „Mentoring dla absolwentów kierunku pielęgniarstwo, położnictwo oraz ratownictwo medyczne”, realizowanej w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Wśród projektów, które otrzymały pozytywną ocenę, znalazł się wniosek złożony przez Wojewódzkie Centrum Szpitalne Kotliny Jeleniogórskiej w Jeleniej Górze. O założeniach, celach oraz spodziewanych efektach tego przedsięwzięcia opowiedziała nam Kamila Dobrosielska-Matusik, przełożona pielęgniarek w WCSKJ.

– Co właściwie oznacza mentoring dla nowo przyjmowanych absolwentów studiów I stopnia kierunku pielęgniarstwo, położnictwo oraz ratownictwo medyczne. Na jakie, konkretnie wsparcie i w jakich sytuacjach mogą liczyć Ci absolwenci?

– Dla absolwentów oznacza to objęcie szczególną atencją, indywidualną pomocą osoby doświadczonej zarówno zawodowo  jak i edukacyjnie. Uczestnik tego programu, który znajduje się  progu swojej kariery zawodowej może liczyć na rzeczywiste wsparcie merytoryczne. Jest to bardzo ważne szczególnie w procesie adaptacji nowego pracownika, czy  budowania procesu swojej decyzyjności. Jest to również wsparcie kompetencji praktycznych, motywacja czy inspiracja własnymi doświadczeniami, jakie może przekazać mentor absolwentowi. Te wszystkie elementy są niezmiernie istotne ponieważ podjęcie pracy po ukończeniu studiów I stopnia wiąże się z nową trudną sytuacją, jaką jest przejście z trybu nauki do samodzielnego wykonywania świadczeń medycznych. Młodzi adepci często napotykają również na zdarzenia dotyczące dylematów etycznych w pracy i tutaj również bezcenne jest wsparcie opiekuna programu mentoringowego.

– Ilu absolwentów może zostać objętych tego rodzaju wsparciem?

– W programie mogą uczestniczyć wszyscy absolwenci, którzy ukończyli studia I stopnia w roku kalendarzowym 2024 lub 2025, na kierunku pielęgniarstwo, położnictwo czy ratownictwo, posiadają dyplom ukończenia studiów na wspomnianym kierunku, posiadają prawo wykonywania zawodu i są zatrudnieni na podstawie umowy o pracę w podmiocie leczniczym realizującym całodobowe świadczenia zdrowotne. Tak naprawdę ogranicza nas rzeczywista liczba osób zatrudnionych absolwentów, a uczestnictwo w programie w WCSKJ zaproponowano wszystkim absolwentom.

– Jaki jest główny cel podejmowania tego typu działań i jakich spodziewacie się efektów jako szpital?

Celem projektu jest wsparcie absolwentów w podejmowaniu pierwszych kroków w zawodzie pielęgniarki, położnej i ratownika medycznego poprzez opiekę mentora. Jest to proces, który opiera się na współpracy, wymianie pomysłów, uwag czy rozwiązań w prowadzeniu procesu opieki nad pacjentem. Efektem takiej współpracy jest budowanie zespołów wielopokoleniowych, których wspólną cechą jest innowacyjność, kreatywność, wiedza i doświadczenie. Dzięki takim rozwiązaniom szpital zyskuje zespół, który uczy się nawzajem od siebie, jest wsparciem dla siebie i pracodawcy, jak również siłą napędową w dążeniu do jak najlepszej jakości świadczonych usług medycznych.

– Jakie korzyści z mentoringu odniesie nowo przyjęty absolwent?

– Absolwent uzyskuje indywidualną pomoc w adaptacji do nowych obowiązków, co ma przełożenie na szybkość procesu uczenia się, nabywania nowych kompetencji, łatwość integracji, jak już wspomniano wcześniej w zespołach wielopokoleniowych. Ten proces to również przestrzeń i uważność dla uczestników, to również otrzymywanie komunikatów o mocnych i słabych stronach. A co bardzo istotne  absolwent również ma gwarancję, że umożliwimy mu kontynuację zatrudnienia, przez 12 miesięcy po zakończeniu mentoringu.

– Jakie korzyści wynikną z tego procesu dla pacjentów?

– Pacjenci jak zawsze otoczeni są opieką kadry wykwalifikowanej, natomiast wprowadzenie takiego programu do jednostek ochrony zdrowia daje szanse na zachowanie ciągłości procesów leczenia pacjentów, ponieważ jest to przekazywanie nowym pokoleniom zasad, wartości, jak również umiejętności przez bardziej doświadczony personel medyczny. Jest to również gwarant zachowania płynności procesów wdrażania nowych pracowników do sprawowania opieki nad pacjentami.

– Kto może zostać mentorem, czy oprócz doświadczenia zawodowego w danym zawodzie potrzebne są jakieś dodatkowe kwalifikacje/kompetencje?

– Mentorem może być osoba, która legitymuje się minimum 5-letnim doświadczeniem zawodowym na stanowisku pielęgniarka, położna czy ratownik medyczny. Wśród kryteriów znajduje się również warunek uzyskania pozytywnej opinii swojego bezpośredniego przełożonego, dotyczącej wiedzy, umiejętności, nienagannej postawy etycznej, realizacji zadań zawodowych zgodnie z najnowszą wiedzą medyczną. Nie bez znaczenia są również łatwość komunikacji w relacjach interpersonalnych i predyspozycje dydaktyczne, jak również umiejętność tworzenia przyjaznego środowiska pracy.

– Czy mentorzy musieli przejść jakieś dodatkowe szkolenia z mentoringu?

– Mentoring nie jest nowym zagadnieniem i formą adaptacji nowoprzyjętych pracowników
w naszym podmiocie. Zgodnie z wymogami jakie wskazuje Ministerstwo Zdrowia posiadamy wdrożony i funkcjonujący system adaptacji nowoprzyjętego pracownika, czerpiemy z wieloletniego doświadczenia przebiegu procesu adaptacji absolwentów. Poza tym mentorzy są to osoby z  doświadczeniem dydaktycznym, którzy swoją pracę opierają na ustawicznym kształceniu i doskonaleniu tak bardzo istotnym w ochronie zdrowia.

– Ilu absolwentów i po jakich kierunkach studiów planujecie przyjąć w tym roku do pracy?

– W naszej jednostce proces rekrutacji trwa cały rok, jeszcze w trakcie roku akademickiego podejmujemy rozmowy z przyszłymi absolwentami wskazując ścieżki rozwoju
w pielęgniarstwie, położnictwie czy ratownictwie medycznym. Jesteśmy otwarci na potrzeby rynku pracy w sektorze ochrony zdrowia, jak również potrzeby naszych nowych współpracowników.

Dziękuję za rozmowę.

Renta Bech

Fot. AL./zdjęcie ilustracyjne