

W marcu, w całym kraju przeprowadzono ogólnopolskie badanie liczby osób w kryzysie bezdomności. Akcję taką przeprowadzono również na terenie Szczecina, gdzie odnotowano 872 osoby bezdomne.
Ogólnopolskie liczenie osób dotkniętych bezdomnością odbywa się cyklicznie – co dwa lata – na zlecenie Ministerstwa Rodziny Pracy i Polityki Społecznej. Tegoroczne badanie przeprowadzono w całej Polsce w dniach od 3 do 5 marca. Koordynatorem działań, które odbyły się w Szczecinie – podobnie jak w poprzednich latach było Centrum Usług Społecznych. W przeprowadzenie badania zaangażowały się liczne służby i instytucje, w tym: policja, straż miejska, Straż Ochrony Kolei, pracownicy służb medycznych tj. szpitali, pogotowia ratunkowego, Szczecińskiego Centrum Profilaktyki Uzależnień, a także pracownicy schroniska dla bezdomnych oraz przedstawiciele innych placówek, zapewniających opiekę potrzebującym. Z osobami bezdomnymi, spotkanymi w pustostanach, na działkach, koczującymi na dworcach kolejowym i autobusowym objętymi w tym roku spisem przeprowadzano wywiady środowiskowe. Pozwoliło to nie tylko określić skalę zjawiska – w tym przypadku akurat w Szczecinie, ale także zebrać istotne dane socjodemograficzne o tej grupie osób. Pozwoliło to na przeprowadzenie porównania z latami ubiegłymi, a także na zdiagnozowanie przyczyn bezdomności. Celem jest zapobieganie i wyeliminowanie w przyszłości tego zjawiska.
Jak się dowiedzieliśmy, poprzednie badanie tego typu zrealizowano też w marcu 2024 roku. Wówczas w Szczecinie przebywało 841 osób w kryzysie bezdomności, z czego większość z nich, bo aż 73 proc. stanowili mężczyźni (618 osób), a 27 proc. kobiety (223 osoby). Jak się okazało – dzięki tegorocznemu liczeniu – w czasie tych dwóch lat, liczba szczecińskich bezdomnych wzrosła o 31 osób- w sumie – do 872 osób. Zmieniła się również struktura płci. W tym roku procentowo wzrosła liczba mężczyzn: obecnie jest ich 77 proc. (671 osób), natomiast nieco mniej, bo 23 proc. tej grupy stanowią kobiety (201 osób). Najliczniejszą grupę wśród szczecińskich bezdomnych obecnie stanowią mężczyźni powyżej 60. roku życia (308 osób) oraz osoby w przedziale wiekowym 41–60 lat (251 osób) – łącznie to 64 proc. wszystkich objętych spisem. Wynik ten potwierdza obserwowany od dłuższego czasu trend: osoby w kryzysie bezdomności są coraz starsze. Wymagają one nie tylko schronienia czy posiłku, ale coraz częściej specjalistycznego wsparcia, w tym profesjonalnych usług opiekuńczych. Ankietowani w tym roku bezdomni wskazywali także, z jakich form pomocy najczęściej korzystają. Według ich relacji jest to przede wszystkim wsparcie finansowe, pomoc w formie schronienia, wymiany odzieży czy gorącego posiłku. Jako najczęstsze przyczyny bezdomności ankietowani wskazywali: eksmisję lub wymeldowanie z mieszkania, zadłużenie, bezrobocie, uzależnienia, konflikty rodzinne oraz rozpad związków. Analiza ankiet wykazała również, że kryzys bezdomności ma często charakter długotrwały. Ponad 32 proc. badanych deklaruje, że pozostaje bez domu od 5 do 10 lat.
W trakcie badania najwięcej osób przebywało w placówkach zapewniających dach nad głową, takich jak schroniska, noclegownie, mieszkania treningowe, ogrzewalnia oraz szpitale czy inne placówki (łącznie 446 osób). Znaczna grupa przebywała w altankach na terenie ogrodów działkowych (276 osób). Pozostali (łącznie 150 osób) schronili się w tzw. miejscach niemieszkalnych, czyli: na ulicach, dworcach, klatkach schodowych, w piwnicach, czy we wiatach śmietnikowych.
Jolanta Wiatr
Fot. Archiwum Centrum Usług Społecznych w Szczecinie


