
Ten dzień został ustanowiony w 1991 r. przez Międzynarodową Federację Diabetologiczną oraz Światową Organizację Zdrowia jako odpowiedź na wyraz obaw związanych z nasilającym się występowaniem przypadków cukrzycy na całym świecie. Obecnie jest obchodzone przez ponad 350 milionów ludzi z różnych regionów świata.
W obchodach uczestniczą osoby ze środowisk opiniotwórczych, lekarze, dzieci, dorośli oraz oczywiście ludzie chorzy na cukrzycę. Głównym celem akcji jest zwiększenie świadomości szerokich kręgów społeczeństwa odnośnie przyczyn, objawów, sposobu leczenia i powikłań związanych z cukrzycą. Światowy Dzień Cukrzycy przypomina, że liczba przypadków cukrzycy wzrasta i nadal będzie wzrastać, o ile nie zostaną podjęte natychmiastowe działania prewencyjne.
Do podstawowych rodzajów cukrzycy należą cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2 oraz Cukrzyca ciążowa.
Cukrzyca typu 1 występuje najczęściej u ludzi młodych oraz u dzieci, a jej przyczyną jest zniszczenie komórek beta trzustki, które odpowiadają za produkcję i wydzielanie insuliny. W cukrzycy typu 2 natomiast typowym jest zaburzone działanie i/lub wydzielanie insuliny. U kobiet podczas ciąży może wystąpić cukrzyca ciążowa jednak po urodzeniu dziecka podwyższony poziom glukozy wraca do normy. Większość dzieci chorych na cukrzycę typu 1 dowiaduje się o chorobie w stanie kwasicy ketonowej czyli ostrego powikłania zagrażającemu życiu. Eksperci apelują, że nadszedł czas aby to zmienić.
W ramach listopadowego Miesiąca Świadomości Cukrzycy przebiegającego pod hasłem „Świadomość i wczesna diagnoza cukrzycy” klinicyści i organizacje pacjentów przedstawiają plan wczesnego wykrywania tego schorzenia i apelują do Ministerstwa Zdrowia o inwestycję w profilaktykę zamiast ponoszenia kosztów powikłań. Problem wykrywania choroby dopiero w momencie gwałtownego załamania stanu zdrowia potwierdzają dane z najnowszego raportu Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków pt. „Wielki problem małych i dużych Polaków. Ogólnopolski program wczesnego wykrywania cukrzycy typu 1 jako inwestycja w przyszłość”. Publikacja wykazuje, że ponad połowa polskich dzieci diagnozowanych w kierunku cukrzycy typu 1 trafia do szpitali w stanie bezpośredniego zagrożenia życia, walcząc z ciężką kwasicą ketonową. Problem nie dotyczy jednak wyłącznie najmłodszych, ponieważ dorośli z tą samą chorobą przez lata bywają leczeni na niewłaściwe schorzenie. W Światowym Dniu Cukrzycy (14.11.) polscy eksperci wskazują, że rozwiązaniem tego kryzysu jest wdrożenie powszechnego programu badań przesiewowych oraz powiązanie diagnostyki cukrzycy u dorosłych z programami kardiologicznymi, co pozwoli uniknąć najcięższych powikłań i uratować zdrowie tysięcy pacjentów. Ukryty przebieg pierwszych stadiów cukrzycy typu 1 sprawia, że bez badań przesiewowych rozpoznanie następuje zazwyczaj dopiero wtedy, gdy dochodzi do gwałtownego załamania stanu zdrowia.
Wczesne wykrycie procesu autoimmunologicznego daje pacjentom szansę, a lekarzom narzędzia, o których do niedawna można było tylko marzyć. Diagnoza na początkowym etapie choroby pozwala zastosować innowacyjne leczenie chroniące komórki trzustki i odraczające konieczność podawania insuliny.
Cukrzyca niszczy naczynia krwionośne i nerwy, w efekcie z biegiem czasu może powodować kolejne choroby takie jak nefropatia cukrzycowa, retinopatia cukrzycowa, czyli zmiany w siatkówce oka, neuropatia cukrzycowa czyli uszkodzenia włókien nerwowych, zawał, udar, choroba niedokrwienna mięśnia sercowego, gorsze gojenie się ran czy stopa cukrzycowa.
Cukrzyca to choroba, która nie boli ale wyniszcza stale organizm doprowadzając do ślepoty, amputacji kończyn, stopy cukrzycowej, dializ i również śmierci. Nie bagatylizujmy sygnałów jakie daje nam organizm tylko kontrolujmy poziom cukru we krwi, ciśnienie i informujmy lekarza o zauważonych zmianach. Pamiętajmy o tym nie tylko 14 listopada ale przez cały rok. Przygotowano na podstawie danych z portalu Moja cukrzyca
Andrzej Koenig, ociemniały
Fot: Pixabay


