W połowie maja 2026 r. odbyło się posiedzenie Sejmowej Podkomisji Stałej ds. Zdrowia Publicznego, które było poświęcone wpływowi wypadków komunikacyjnych na zdrowie publiczne, ze szczególnym uwzględnieniem hulajnóg elektrycznych, rowerów elektrycznych i innych urządzeń z obszaru mikromobilności.
Przedstawiciele Polskiego Związku Niewidomych (PZN) wraz z zespołem ekspertów w ramach prac Grupy Roboczej ds. Osób Niewidomych i Słabowidzących przy Radzie Dostępności od dłuższego czasu zajmują się tym zagadnieniem. W ramach prowadzonych prac przygotowali oni opracowanie „Bezpieczeństwo poruszania się osób niewidomych i słabowidzących – drogi dla rowerów i parkowanie hulajnóg”, które MFiPR przesłało do Ministerstwa Infrastruktury. Opracowany przez Grupę Roboczą dokument stanowi kompleksową propozycję zmian legislacyjnych i wykonawczych dotyczących funkcjonowania dróg dla rowerów oraz hulajnóg elektrycznych w przestrzeni publicznej, ze szczególnym uwzględnieniem bezpieczeństwa osób z dysfunkcjami narządu wzroku.
Początkiem 2026 roku (luty) Podczas obrad Podkomisji Stałej ds. Osób z Niepełnosprawnościami i Włączenia Społecznego działającej w ramach Komisji Polityki Społecznej i Rodziny Temat elektrycznych hulajnóg był omawiany, a powyższe opracowanie było przedstawiane.
Majowe spotkanie Podkomisji było więc kolejnym etapem rozmów w tej sprawie. W dyskusji wyraźnie wybrzmiało, że problem nie dotyczy wyłącznie użytkowników hulajnóg, ale także pieszych, seniorów, dzieci, osób z niepełnosprawnościami oraz osób niewidomych i słabowidzących poruszających się w przestrzeni publicznej.
Przedstawiciele Ministerstwa Zdrowia (MZ) wskazali na rosnącą liczbę wypadków, szczególnie wśród dzieci i młodzieży. Policja natomiast przedstawiła dane dotyczące wzrostu liczby zdarzeń z udziałem hulajnóg elektrycznych oraz zwróciła uwagę na problem braku możliwości identyfikacji użytkowników tych urządzeń, wskazując m.in. na potrzebę tablic rejestracyjnych.
Podczas posiedzenia mówiono także o konieczności lepszej edukacji, skuteczniejszego egzekwowania przepisów, obowiązku kasków dla osób poniżej 16 roku życia (przepisy wchodzą w życie od 3 czerwca br.), problemie pseudorowerów elektrycznych, porzuconych hulajnóg oraz braku ogólnopolskich standardów projektowania infrastruktury rowerowej i pieszej.
Obecny na posiedzeniu przedstawiciel Instytutu Tyflologicznego Polskiego Związku Niewidomych Mariusz Olczyk wskazał, że hulajnogi i źle projektowana infrastruktura realnie ograniczają samodzielność osób niewidomych i słabowidzących, prowadząc nie tylko do zagrożenia bezpieczeństwa, ale także do m.in. rezygnacji z wychodzenia z domu, a więc do formy wykluczenia i stygmatyzacji. Zwrócił również uwagę na problemy z oznakowaniem przejść przez drogi rowerowe oraz na zbyt wąskie drogi, które często nie spełniają wymaganych parametrów. Mamy prawo, które określa wytyczne techniczne infrastruktury, ale finalnie drogi dla rowerów nie spełniają tych wymogów. Poza tym podkreślił, że projektowanie dróg dla rowerów jest u nas całkowicie nienowoczesne. Przy rosnącej liczbie pojazdów elektrycznych niestosowanie wytycznych technicznych oraz tworzenie dwukierunkowych dróg dla rowerów to realne zagrożenie. Mówił również o braku skutecznej kontroli nad firmami wypożyczającymi hulajnogi, które mimo zapisów w regulaminach nie egzekwują ich w praktyce, ponieważ obawiają się przejścia klienta do konkurencji po nałożeniu kary.
Przygotowane opracowanie „Bezpieczeństwo poruszania się osób niewidomych i słabowidzących – drogi dla rowerów i parkowanie hulajnóg” zostanie również przesłane do przewodniczącej Podkomisji Sejmowej, pani Joanny Wiechy.
Podczas podsumowania posiedzenia stwierdzono, że temat jest aktualny oraz że istnieje realna przestrzeń, aby postulaty PZN oraz innych osób z niepełnosprawnościami zostały włączone do dalszych prac nad regulacjami dotyczącymi hulajnóg, rowerów elektrycznych i infrastruktury pieszo-rowerowej na terenie naszego kraju. Źródło: Polski Związek Niewidomych
Andrzej Koenig, ociemniały
Fot. Pixabay/zdjęcie ilustracyjne
