Na zlecenie Gedeon Richter na grupie Polaków w różnym wieku przeprowadzono badania, z których wynika, że to nie seniorzy, lecz młodzi z większym niepokojem patrzą w przyszłość. To właśnie młodzi ludzie mówią o samotności, przemęczeniu, a co piąty młody Polak uważa, że nie dożyje 60. urodzin. Natomiast osoby po 70. częściej deklarują satysfakcję z życia i poczucie jego sensu.
Chociaż wydawałoby się, że młodzi ludzie są w najlepszym momencie życia, to właśnie oni najczęściej patrzą na swoją przyszłość z lękiem i sceptycyzmem. W ich odpowiedziach wyraźnie widać nie tylko obawy związane ze starzeniem, ale także szerszy problem związany z brakiem wiary we własną przyszłość.
Wśród ankietowanych w wieku 18–29 lat odnotowano najwyższy poziom samotności, przemęczenia i pesymizmu wobec własnej przyszłości. Szczególnie niepokojący jest fakt, że co piąty ankietowany z tej grupy uważa, że nie dożyje 60. roku życia. Dla porównania, w całej badanej populacji podobnie sądzi zaledwie 8% respondentów.
Smutne wnioski nasuwają się nie tylko w kwestii przewidywanej długości życia. Aż 28% badanych w wieku 18–29 lat deklaruje, że często lub zawsze czuje się samotnie, niemal co trzeci nie odczuwa sensu życia, a około 70% doświadcza zmęczenia mimo odpoczynku. Wyłania się z tego obraz pokolenia, które zamiast z nadzieją patrzeć w kolejne etapy życia, coraz częściej doświadcza niepewności, przeciążenia i poczucia osamotnienia.
Patrząc na wyniki badań i informacje zawarte w raporcie „Spojrzenie Polaków na długowieczność. Między deklaracjami a codziennością” powinniśmy zadać sobie pytanie skąd bierze się pesymizm młodych osób?
Powodów takiej sytuacji jest kilka począwszy od pogarszającego się samopoczucia psychicznego młodych ludzi, przez niepewność jutra i presję codzienności. Nie bez znaczenia jest też sposób, w jaki mówi się dziś o starzeniu, co może częściowo tłumaczyć, dlaczego młodzi badani z takim niepokojem myślą o kolejnych etapach życia.
Raport „Spojrzenie Polaków na długowieczność. Między deklaracjami a codziennością” pokazuje, że mylimy się zarówno w myśleniu o młodości, jak i o starości. Obraz przeciętnego dwudziestolatka nie jest więc beztroski i pełen optymizmu. Podobnie jest w przypadku osób starszych, którym daleko do naszych wyobrażeń.
Dane z badań oraz z raportu pokazują, że wraz z wiekiem jesteśmy bardziej zadowoleni z naszej codzienności. Wśród osób po 70. roku życia aż 90% deklaruje, że widzi sens swojego życia, podczas gdy w grupie 18–29 lat odsetek ten wynosi 61%. Podobnie wygląda poziom satysfakcji z życia – od 55% wśród najmłodszych do 89% wśród najstarszych badanych. Seniorzy znacznie rzadziej niż młodzi zmagają się z samotnością. Wśród osób po 70. roku życia deklaruje ją około 10% badanych, podczas gdy w grupie najmłodszych niemal trzy razy więcej. To właśnie tutaj najwyraźniej widać pokoleniowe pęknięcie ujawnione w badaniu.
Podczas gdy najmłodsi częściej patrzą na swoją przyszłość z niepokojem, osoby po 70. roku życia znacznie częściej deklarują satysfakcję z życia, poczucie sensu i większy spokój. Okazuje się więc, że to nie starość, lecz sposób myślenia o niej najmocniej dzieli dziś pokolenia.
Długowieczność, rozumiana jako długie życie w zdrowiu i sprawności, stała się jednym z najważniejszych współczesnych trendów zdrowotnych i społecznych. Trudno się temu dziwić, ponieważ szczególnie w krajach wysokorozwiniętych, żyje się dłużej. Nie tylko z powodu wyższego poziomu życia i większej dostępności rozwiązań terapeutycznych, ale także z głębszej świadomości dotyczącej troski o zdrowie.
Pełen raport z badania dostępny jest na: zdrowa-ona.pl
Andrzej Koenig, ociemniały
Fot. Pixabay
