Świadczenie potocznie nazywane „500+ dla seniora” to świadczenie uzupełniające dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji. Jego celem jest wsparcie finansowe osób, które ze względu na stan zdrowia wymagają pomocy w codziennym funkcjonowaniu. Świadczenie wypłacane jest przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) od listopada 2019 roku.
Aby otrzymać świadczenie uzupełniające „500+”, trzeba spełnić następujące warunki:
1. Posiadać orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji – wydane przez ZUS, KRUS lub inny uprawniony organ.
2. Mieć dochód nieprzekraczający progu dochodowego, który jest waloryzowany w marcu każdego roku
3. Mieszkać na stałe w Polsce – świadczenie przysługuje wyłącznie osobom zamieszkującym na terenie kraju.
4. Pobierać emeryturę lub rentę – świadczenie jest uzupełnieniem dla osób otrzymujących świadczenia z ZUS, KRUS, MSWiA lub innych instytucji publicznych.
Do końca lutego 2026 roku próg dochodowy uprawniający do otrzymywania świadczenia wynosi 2 552,39 zł brutto, a od marca będzie to 2 687,67 zł brutto. Podwyżka to efekt waloryzacji świadczeń, którą przeprowadzi w marcu ZUS.
W wyniku wzrostu progu dochodowego maksymalna wysokość świadczenia dla osób niesamodzielnych pozostanie bez zmian i nadal będzie wynosiła 500 zł „na rękę”. Wzrośnie za to będzie próg dochodowy uprawniający do świadczenia, bo wzrośnie o ponad 135 złotych, dlatego łatwiej będzie je uzyskać.
– Osoby korzystające obecnie z tego świadczenia nie muszą składać żadnego nowego wniosku lub dokumentu. Nowy wniosek trzeba złożyć w ZUS tylko, gdy upłynął termin ważności orzeczenia o niezdolności do samodzielnej egzystencji lub gdy nowy próg dochodowy obecnie pozwala na uzyskanie świadczenia – informuje ZUS.
Świadczenie uzupełniające może być niższe niż 500 zł, jeśli osoba pobiera emeryturę, rentę lub inne świadczenia, a ich łączna kwota brutto przekracza 2187,67 zł, ale nie jest wyższa niż 2687,67 zł. W takiej sytuacji wysokość dopłaty stanowi różnicę między kwotą 2687,67 zł a sumą pobieranych świadczeń.
Do świadczeń finansowanych ze środków publicznych zaliczają się m.in. emerytury i renty wypłacane przez ZUS, KRUS oraz inne organy, a także świadczenia z pomocy społecznej o charakterze innym niż jednorazowe, np. zasiłek stały czy dodatek mieszkaniowy. Do dochodu wliczane są również świadczenia otrzymywane z zagranicznych instytucji właściwych do spraw emerytalno-rentowych.
Do dochodu nie wlicza się natomiast dodatku i zasiłku pielęgnacyjnego, dodatku dla sieroty zupełnej, dodatku kombatanckiego ani ryczałtu energetycznego. Nie są także uwzględniane świadczenia o charakterze jednorazowym, takie jak zasiłki socjalne czy zasiłek pogrzebowy. Przy ustalaniu łącznej kwoty pobieranych świadczeń nie bierze się również pod uwagę świadczenia wspierającego ani renty rodzinnej dla dziecka, które stało się całkowicie niezdolne do pracy i do samodzielnej egzystencji lub całkowicie niezdolne do pracy przed ukończeniem 16. roku życia albo w trakcie nauki w szkole, przed ukończeniem 25. roku życia.
Więcej informacji o świadczeniu uzupełniającym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji oraz Katalog świadczeń finansowanych ze środków publicznych, które mają wpływ na prawo do tego świadczenia jest dostępny na stronie www.zus.pl. Opracowano na podstawie materiałów ZUS
Andrzej Koenig, ociemniały
Fot. Pixabay
