Nasze społeczeństwo staje się coraz starsze. Mamy wielu emerytów, którzy przez lata wypracowywali swoje świadczenia emerytalne. Dla większości z nich wystarczają one na przysłowiowe życie „od pierwszego do pierwszego”. W przypadku gdy mają określony stopień niepełnosprawności oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji mogą liczyć na dodatkowe świadczenie, czyli dodatek pielęgnacyjny.
Osoby, które pobierają emeryturę i nie posiadają niezdolności do samodzielnej egzystencji w momencie ukończenia 75 roku życia mają bez składania żadnych dodatkowych wniosków automatycznie przyznawany dodatek pielęgnacyjny, który Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS) wypłaca lub przekazuje na konto wraz ze świadczeniem emerytalnym. Dodatek pielęgnacyjny to obecnie dodatkowe 348,22 zł miesięcznie do emerytury bądź renty. Na jego wysokość nie ma wpływu wysokość otrzymywanego świadczenia głównego. Dodatek jest waloryzowany w marcu każdego roku.
Osoby z orzeczeniem o całkowitej niezdolności do pracy oraz samodzielnej egzystencji muszą złożyć wniosek o wypłatę tego dodatku. Do wniosku trzeba dołączyć wystawione przez lekarza orzeczenie o stanie zdrowia (druk OL-9), które w dniu składania wniosku nie może być starsze niż miesiąc.
Od decyzji przyznającej dodatek można się odwołać w ciągu miesiąca od jej otrzymania. Po tym terminie decyzja staje się prawomocna. Odwołanie może mieć formę papierowej korespondencji przesłanej pocztą, ale można to też zrobić ustnie do protokołu podczas osobistej wizyty w placówce ZUS.
Osoby ubiegające się o dodatek lub otrzymujące go z automatu (po 75 roku życia) mają obowiązek poinformowania ZUS o swojej obecności w domu pomocy społecznej lub w zakładzie opiekuńczo-leczniczym. Takie informacje mogą mieć wpływ na prawo do tego dodatkowego świadczenia. Ponadto każdy z odbiorców dodatku pielęgnacyjnego ma obowiązek informowania ZUS-u o każdej zmianie adresu do korespondencji.
Więcej szczegółowych informacji oraz druków do pobrania można uzyskać na stronie internetowej ZUS oraz w placówkach Zakładu na terenie całej Polski.
Andrzej Koenig, ociemniały
Fot. Pixabay/zdjęcie ilustracyjne
