W Warszawie, w siedzibie Rzecznika Praw Obywatelskich 19 września odbyły się obchody Światowego Miesiąca Choroby Alzheimera. To czytelny sygnał dla dotkniętych chorobą oraz ich opiekunów, że mogą uzyskać konkretne wsparcie.
Nasze społeczeństwo starzeje się i siłą rzeczy coraz więcej w naszym otoczeniu dostrzegamy osób z chorobami otępiennymi. Tymczasem utrata pamięci i zmiany poznawcze często wiążą się również z poczuciem wstydu i strachem przed odrzuceniem, a także z niezrozumieniem i stygmatyzacją.
Zaburzenia pamięci i orientacji spowodowane najczęściej przez chorobę Alzheimera i inne choroby otępienne, uniemożliwiają chorującym na korzystanie z pełni życia, przez co często stają się one niewidoczne w oczach społeczeństwa. Włączając się w Obchody Światowego Miesiąca Choroby Alzheimera solidaryzujemy się z osobami żyjącymi z zespołami otępiennymi, ich bliskimi i opiekunami, i mówimy wyraźnie: każdy człowiek ma prawo do życia, nawet z pamięcią pełną luk. Także do tego, by być dostrzeganym i szanowanym niezależnie od swoich narastających z wiekiem trudności poznawczych. To również prawo do wsparcia dla opiekunów – córek, synów, partnerek, partnerów, małżonków, sąsiadów, którzy dzień po dniu zajmując się bliskim chorym, tak naprawdę podejmują się cichego bohaterstwa.
Rzecznik Praw Obywatelskich poruszał już wcześniej temat wsparcia tej grupy wydając liczne materiały edukacyjne i organizując regularnie konferencje alzheimerowskie. W tym roku oprócz konferencji odbyły się także warsztaty edukacyjne dla seniorów. Poprzez praktyczne działania takie warsztaty mają skłonić otoczenie do zmiany perspektywy i postrzegania chorujących na demencję – z choroby widzianej jako powód do wstydu – do myślenia o odpowiedzialności społecznej w starzejącym się społeczeństwie, z izolacji społecznej do budowania wspólnoty, aby móc odważniej mówić i działać oraz z postrzegania problemów poznawczych jako kwestii wąskiej grupy do myślenia o profilaktyce. A ta zaczyna się od małych kroków: spaceru, gestu, uśmiechu, uważności na siebie i innych.
Tematem przewodnim tegorocznej konferencji były: „Potrzeby osób żyjących z demencją. Wyzwania, nadzieje”. W tym roku poszukiwano polskiego modelu koordynowanej opieki osób żyjących z zespołami otępiennymi m.in. rozmawiano o tym, czego potrzebują osoby żyjące z chorobą, ich opiekunowie, jak w polskich warunkach można zapewnić najlepsze wsparcie, jak wykorzystać lokalne zasoby i jakich zmian prawnych i organizacyjnych jako społeczność potrzebujemy. W debacie wzięli udział politycy, eksperci, podając przykłady lokalnych rozwiązań wartych upowszechnienia.
Konferencję prowadzili Zygmunt Wierzyński, prezes Alzheimer Polska oraz dr hab. Marcin Wiącek, prof. UW, rzecznik praw obywatelskich (obaj na zdjęciu). W debacie udział wzięli m.in. prof. dr hab. n. med. Tomasz Gabryelewicz, lekarz specjalista psychiatra, psychogeriatra, kierownik Oddziału Alzheimerowskiego Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA w Warszawie, prof. dr hab. n. ekon. Zofia Szweda Lewandowska, adiunkt w Instytucie Gospodarstwa Społecznego Szkoła Główna Handlowa, dr hab. n. med. Agnieszka Gorzkowska, prof. ŚUM, specjalistka z zakresŻycie z demencjąu neurologii i psychologii klinicznej, kierownik Kliniki Neurorehabilitacji Katedry Neurologii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach, Marzena Okła-Drewnowicz, sekretarz stanu w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, Dagmara Korbasińska-Chwedczuk, dyrektorka Departamentu Równości w Zdrowiu Ministerstwa Zdrowia, Małgorzata Michalska, Naczelnik Wydziału Zdrowotnej Polityki Senioralnej w Departamencie Równości w Zdrowiu Ministerstwa Zdrowia, Michał Olenowicz z Biura Pełnomocnika Rządu ds. Osób z Niepełnosprawnością.
Jolanta Wiatr
