Ozempic to lek stosowany w terapii cukrzycy typu 2, a jego głównym celem jest poprawa kontroli glikemii, jednak u wielu pacjentów obserwuje się również istotny spadek masy ciała. Właśnie ten efekt uboczny sprawił, że ten lek zyskał zainteresowanie również w kontekście leczenia otyłości.
Podczas terapii Ozempikiem utrata masy ciała to głównie efekt hamowania apetytu, opóźniania opróżniania żołądka, co sprawia, że sytość utrzymuje się dłużej po posiłku oraz korzystnego wpływu na gospodarkę węglowodanową, ułatwiającego kontrolę glikemii i zmniejszającego ryzyko napadów głodu. Natomiast osoby stosujące ten preparat powinny pamiętać, że nie jest on lekiem zarejestrowanym do leczenia otyłości. Pamiętajmy jednak, że jest to silna substancja czynna, a jej stosowanie zawsze powinno odbywać się pod kontrolą lekarza oraz po dokładnej ocenie stanu zdrowia, wskazań i ryzyka działań niepożądanych.
Terapia z użyciem Ozempicu nie zastępuje zdrowej diety, aktywności fizycznej ani edukacji pacjenta. Stanowi natomiast skuteczne wsparcie tam, gdzie inne metody nie przynoszą oczekiwanych rezultatów. Odpowiednio dobrana dawka, regularne kontrole oraz indywidualne podejście do pacjenta to kluczowe elementy skuteczności tej terapii. Bardzo ważną wskazówką jest także, aby nie stosować leku „na własną rękę”. To przestroga ważna w kontekście zarówno możliwych skutkach ubocznych, jak i konieczności monitorowania efektów leczenia, m.in. poziomu glukozy czy ewentualnych interakcji z innymi lekami.
Pacjenci, którzy stosują Ozempic najczęściej zauważają dwa pozytywne: mniejsze uczucie głodu oraz bardziej stabilny poziom glukozy we krwi. Wielu Deklaruje również, że już po kilku tygodniach zaobserwowali spadek apetytu, mniejsze porcje posiłków oraz brak potrzeby sięgania po przekąski między posiłkami. Cały czas jednak należy pamiętać o jednoczesnej zmianie nawyków żywieniowych i wsparciu medycznym.
Andrzej Koenig, ociemniały
Fot. Pixabay/zdjęcie ilustracyjne
