Od 2024 roku został wprowadzony nowy rodzaj świadczenia dla niepełnosprawnych, a mianowicie świadczenie wspierające. Skierowane jest do osób z niepełnosprawnościami mających największą potrzebę pomocy. Co ważne, świadczenie to jest przeznaczone bezpośrednio dla osoby niepełnosprawnej, nie natomiast dla jego opiekuna.
Świadczenie wciąż budzi jednak spore emocje – głównie ze względu na długi czas oczekiwania na komisję wydającą decyzję, a także nadreprezentację seniorów wśród beneficjentów świadczenia, które w zamyśle ma wspierać przede wszystkim osoby z niepełnosprawnościami.
Świadczenie wspierające przysługuje osobie, która ukończyła 18. rok życia. Jest ono kompatybilne z rentą socjalną, czyli osoba może otrzymywać oba te świadczenia jednocześnie Oraz jest niezależne od dochodów, czyli wysokość świadczenia nie będzie zależeć od dochodów osoby z niepełnosprawnością.
Od 1 stycznia 2024 r. dorosłe osoby z niepełnosprawnością mogą składać wnioski do wojewódzkich zespołów ds. orzekania o niepełnosprawności (WZON) o wydanie decyzji ustalającej poziom potrzeby wsparcia. Jest on określany w skali od 1 do 100 punktów. Po otrzymaniu Decyzji, wydawanej przez specjalnie powołane zespoły, przyznawane jest świadczenie oraz ustalana jego wysokość. Od decyzji przysługuje odwołanie. Należy jednak pamiętać, że gdy osoba z niepełnosprawnością przechodzi na świadczenie wspierające, jej opiekun traci prawo do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego.
Zgodnie z ustawą wysokość świadczenia wspierającego jest powiązana z wysokością renty socjalnej i zależy od liczby punktów:
• 220 proc. renty socjalnej – od 95 do 100 punktów,
• 180 proc. renty socjalnej – od 90 do 94 punktów,
• 120 proc. renty socjalnej – od 85 do 89 punktów,
• 80 proc. renty socjalnej – od 80 do 84 punktów,
• 60 proc. renty socjalnej – od 75 do 79 punktów,
• 40 proc. renty socjalnej – od 70 do 74 punktów.
Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej (MRPiPS) poinformowało iż do końca 2025 roku wydano łącznie 630 118 decyzji ustalających poziom potrzeby wsparcia. Najwięcej, bo aż 196 370 decyzji, określało poziom wsparcia na poniżej 70 punktów, co nie daje prawa do świadczenia. Decyzji w najwyższym przedziale (95–100 pkt) było ponad dwukrotnie mniej – 80 444. Statystyki dla pozostałych przedziałów prezentują się następująco:
• 90–94 pkt: 65 332
• 85–89 pkt: 70 515
• 80–84 pkt: 72 181
• 75–79 pkt: 73 205
• 70–74 pkt: 72 071
255 026 – dokładnie tyle osób choć raz otrzymało świadczenie wspierające w 2025 roku. Co ciekawe, najwięcej spośród nich, bo aż 65 636, otrzymało świadczenie w najwyższej wysokości, czyli 220 proc. renty socjalnej. 52 559 otrzymało świadczenie w wysokości 180 proc., a 53 913 w wysokości 120 proc. renty socjalnej. Świadczenie niższe niż renta socjalna otrzymało 52 230 (80 proc. renty socjalnej) i 30 424 osoby (60 proc.). W 2026 roku świadczenie mogą otrzymywać osoby, których poziom potrzeby wsparcia oceniono na między 70 a 74 w stupunktowej skali. Im przysługuje świadczenie w wysokości 40 proc. renty socjalnej.
W połowie grudnia 2025 r. MRPiPS przekazało do wojewódzkich zespołów nowe wytyczne dla specjalistów oceniających poziom potrzeby wsparcia. Mają one doprecyzować zasady punktacji, szczególnie w przypadku osób powyżej 75. roku życia.
Wytyczne dotyczą m.in. oceny zdolności do samodzielnego wykonania TAKICH CZYNNOŚCI JAK: poruszanie się w nieznanym środowisku, korzystanie z transportu, technologii informacyjnych, podejmowanie decyzji, dbanie o dom czy załatwianie spraw urzędowych. Komisje mają teraz wyraźniej różnicować liczbę przyznanych punktów na podstawie oceny zdolności do wykonywania tych czynności ze względu na wiek osób ubiegających się o świadczenie. Źródło: MRPiPS
Andrzej Koenig, ociemniały
Fot. Pixabay
