Choroba autoimmunologiczna jest schorzeniem, w którym organizm traktuje własne komórki i tkanki jako obce i niebezpieczne. W efekcie zapoczątkowana zostaje cała kaskada reakcji, która prowadzi do rozwoju stanu zapalnego, uszkodzenia narządów oraz zaburzenia ich funkcjonowania. Choroby te określane są również jako choroby z autoagresji.
Obecnie poznanych jest ponad 80 chorób autoimmunologicznych. O części z nich wiemy już dużo, o innych – niewiele. Generalnie, nieprawidłowa odpowiedź układu odpornościowego może zostać skierowana przeciwko dowolnej tkance organizmu. Czasami, koncentruje się ona na 1 narządzie, a czasem na kilku. Na przestrzeni ostatnich lat zachorowalność na choroby autoimmunizacyjne wzrasta, wpływając na funkcjonowanie i komfort życia coraz większej ilości osób. Zalicza się do nich m.in.: reumatoidalne zapalenie stawów, łuszczycowe zapalenie stawów, stwardnienie rozsiane (SM), cukrzycę typu 1, chorobę Hashimoto, nieswoiste zapalne choroby jelit, chorobę Leśniowskiego-Crohna i wrzodziejące zapalenie jelita grubego. Są to przewlekłe schorzenia, które diagnozuje się głównie u ludzi młodych, ale też coraz częściej również w średnim i podeszłym wieku, a także u dzieci. Łączna liczba pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi jest duża. Na przykład w Polsce na nieswoiste choroby zapalne jelit cierpi szacunkowo 100-150 tys. osób, a na reumatoidalne zapalenie stawów 300-350 tys. osób.
Nieleczenie oraz niewłaściwe leczenie takich chorób często wiąże się z ryzykiem niepełnosprawności chorego oraz wykluczenia go z życia rodzinnego, zawodowego, społecznego. Choroby autoimmunologiczne często współistnieją ze sobą i z innymi schorzeniami o podłożu zapalnym, co utrudnia leczenie.
Eksperci od dawna rekomendują, aby pacjenci z chorobami autoimmunologicznymi zostali objęci kompleksową opieką w ośrodkach referencyjnych.
– Bardzo byśmy chcieli dla grupy pacjentów z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit wdrożyć model opieki kompleksowej. Wiązałoby się to z szybszym dostępem do innowacyjnych terapii, w tym biologicznych, do badań, do lekarzy innych specjalności, do psychologa i dietetyka – wyjaśniła prof. Grażyna Rydzewska, kierownik Kliniki Gastroenterologii i Chorób Wewnętrznych Państwowego Instytutu Medycznego MSWiA. W jej ocenie ten model zmniejszyłby koszty związane z nieswoistymi chorobami zapalnymi jelit, poprawił dostępność i jakość leczenia.
W chwili obecnej najważniejszym zadaniem jest aby poprawić sytuację pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi w Polsce, w tym u ludzi młodych, które towarzyszą im do końca życia. Dlatego konieczna jest zmiana organizacji opieki nad tymi pacjentami. Źródło: mojacukrzyca
Andrzej Koenig, ociemniały
Fot. Pixabay
